چرا تن تن هنوز زنده است؟
جاویدانی: فُکُل های نارنجی که همیشه به بالا تاب خورده، صورت گرد، پلیور آبی و سگ سفیدِ بانمکی که در تمام ماجراها همراهش است. این تصویر، بی درنگ ما را به یاد «تَن تَن» می اندازد؛ همان خبرنگار شجاع و محبوب بلژیکی که 97 سال پیش در صفحات یک هفته نامه متولد شد. اما برعکس خیلی از شخصیت های داستانی، «تن تن» با گذشت نزدیک به یک قرن، نه تنها از یادها نرفته بلکه هنوز مخاطبان را با ماجراهای خود مجذوب می کند.
به گزارش جاویدانی به نقل از ایسنا، کمتر شخصیتی در دنیای داستان و تصویر وجود دارد که بتواند همزمان ساده، صادق، ماجراجو و ماندگار باشد؛ «تن تن» یکی از همان استثناهاست. این قهرمان در قامت «خبرنگار»، نه قدرت خارق العاده دارد، نه لباس عجیب، اما بیشتر از ۹۰ سال است که خوانندگان را با خود به گوشه و کنار جهان می برد.
«تن تن» در سال ۱۹۲۹ میلادی، از ذهن خلاق «هرژه» خلق شد؛ هنرمند بلژیکی که با نام «ژرژ رمی» در سال ۱۹۰۷ در بروکسل متولد شد و با معکوس کردن حروف اولش به «آر. ژ.» نام مستعارش را ساخت. نتیجه روی کاغذ آمدن تصورات «هرژه»، گزارشگر جوانی شد که انگار همیشه آماده حرکت و ماجراجویی است. اما از همان ماجراهای اول واضح بود که «تن تن» قرار نبود یک شخصیت صرفاً سرگرم کننده باشد، این پسر جوان که آرام و قرار ندارد، در واقع نماد دیدگاه های ژرف تری همچون کنجکاوی بی پایان، شجاعت خدشه ناپذیر و پایداری در راه حقیقت است.
«تن تن» بعنوان یک خبرنگار، مدام از کشوری به کشور دیگر می رود، از بیابان ها و جنگلها عبور می کند و در شهرهای مدرن و حتی اعماق دریا کاوش می کند. اما شاید چیزی که داستان های وی را از روایتهای یک گزارشگر معمولی متمایز می کند، این است که گزارش های وی فقط خبری نیستند. او درگیر توطئه ها و جنایت ها و حتی ماجراهای سیاسی و رازهای تاریخی می شود.
اما «هرژه» به خلق این شخصیت پرانرژی بسنده نکرد. «میلو»، سگ وفادار و بامزه ای که در حقیقت یک «فاکس تریر» سفید و استثنایی است، «تن تن» را در تمام این ماجراها همراهی می کند. «هرژه»، «میلو» را طوری روی کاغذ آورد که درخور شخصیت و زندگی گزارشگر داستان هایش باشد. پس «میلو» یک حیوان خانگی معمولی نیست بلکه گاهی ناجی، گاهی تلنگری برای کمک گرفتن از هوش و گاهی هم مایه طنز است.
در عین حال ماجراهای «تن تن» با ورود شخصیت های متنوع عمق بیشتری می گیرد. «کاپیتان هادوک» با آن چهره عصبانی معروف یا پروفسور «تورنسل» با نبوغ و حواس پرتی و حتی دو کارآگاه دست پاچلفتی از دیگر چهره های آشنای سفرهای «تن تن» هستند.
این شخصیت ها در کنار هم موفقیت بزرگی را برای «هرژه» پدید آوردند. مسیر موفقیت این مجموعه داستان ها از ۱۰ ژانویه ۱۹۲۹ در هفته نامه بلژیکی «Le Petit Vingtième» شروع شد. اما پیش از آن «هرژه» در کالج سنت بونیفاس تحصیل کرد و در ادامه در قسمت اشتراک مجله «لو ونتیم سیکل» استخدام شد. حرفه او، که در سال ۱۹۲۷ به سبب خدمت سربازی قطع شده بود، در سال ۱۹۲۸ با مسئولیت طراحی، نظارت و تصویرسازی «لو پتی ونتیـم»، یک ضمیمه هفتگی برای خوانندگان جوان مجله، مسیر جدیدی در پیش گرفت. «تن تن» و «میلو» در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۹ برای بار اول در آنجا ظاهر شدند.
بنابراین استقبال از «تن تن»، این آثار به بالای ۱۱۰ زبان ترجمه شده اند. موفقیت این آثار به مرحله ای رسید که «تن تن» موجب تشکیل یک رشته کامل از تحقیقات شد که حول ماجراهای به ظاهر ساده «تن تن» رشد کرده است و بعنوان «تن تنولوژی» شناخته می شود.
شاید تمام این جمله ها را بشود در این خلاصه کرد: «تن تن» بیش از یک شخصیت کمیک معمولی است. او نماد شجاعت و شوق کشف است و شاید بنابراین است که با گذشت دهه ها، هنوز وقتی جلد یکی از کتاب هایش را باز می نماییم، حس می نماییم که یک سفر تازه در راهست.
به اجمال، پس میلو یک حیوان خانگی معمولی نیست بلکه گاهی ناجی، گاهی تلنگری برای کمک گرفتن از هوش و گاهی هم مایه طنز است. اما قبل از آن هرژه در کالج سنت بونیفاس تحصیل کرد و در ادامه در بخش اشتراک مجله لو ونتیم سیکل استخدام شد.
منبع: جاویدانی
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب