یادداشت
بازتولید قدرت نرم ایران
جاویدانی: راهپیمایی بیست و دو بهمن در چهل وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در بستر تحولات پیچیده منطقه ای و بین المللی، به عرصه ای برای روایتگری واقعی از قدرت ایران تبدیل شد؛ روایتی که در تقابل مستقیم با روایت سازی های هدفمند دشمنان، کارکردی فراتر از نمایش همبستگی داخلی یافت. حضور گسترده و حماسی مردم، به مثابه یک کنش اجتماعی معنا دار، به نقطه آشکارساز شکست دشمن در جنگ شناختی بدل شد.
محمد مهدی ایمانی پوررئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در یادداشتی که به شکل اختصاصی در اختیار ایسنا قرار داد، پیامدها و نتایج راهپیمایی 22بهمن را بررسی کرد. در این یادداشت می خوانیم:
در رابطه با راهپیمایی 22بهمن سه نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:
۱- راهپیمایی 22بهمن به مثابه کنش روایت ساز اجتماعی:
در ادبیات مطالعات قدرت، بخصوص در عرصه قدرت نرم و جنگ شناختی، «روایت» نقش محوری در تشکیل به ادراکات جمعی ایفا می کند. راهپیمایی 22بهمن سال جاری را می توان نمونه ای برجسته از روایتگری اجتماعی برآمده از کنش مردمی دانست؛ روایتی که نه از راه رسانه های رسمی یا صفحات شبکه های اجتماعی، بلکه از خلال حضور فیزیکی، داوطلبانه و فراگیر اقشار مختلف جامعه تولید شد. اهمیت این روایتگری در آن است که بر خلاف داستانهای برساخته و رسانه محور دشمنان، مبتنی بر حقیقت مشاهده پذیر است. خیابان ها، به عنوان فضای عمومی، به متن روایت تبدیل شدند و افراد حاضر در این فضا، خود به رسانه بدل گشتند. از این منظر، راهپیمایی 22بهمن را می توان نوعی «متن اجتماعی زنده» تلقی نمود که پیام اصلی آن، استمرار پیوند میان جامعه و ولی امر است؛ پیوندی که با وجود فشارهای اقتصادی، تحریمها و عملیات روانی مستمر، همچنان بازتولید می شود.
۲- شکست دشمن در جنگ شناختی:
جنگ شناختی، مبتنی بر تغییر ادراک، تردیدافکنی و ایجاد گسست میان حقیقت عینی و ذهنیت اجتماعی است. در ماه ها و سالیان اخیر، بخش قابل توجهی از راهبرد دشمنان جمهوری اسلامی ایران بر القای تصویر «گسست اجتماعی»، «فرسایش مشروعیت» و «انفعال عمومی» متمرکز بوده است. راهپیمایی 22بهمن سال جاری، به صورت عینی این تصویرسازی را با چالش جدی مواجه کرد. حضورگسترده مردم،، شکست دشمن در جنگ شناختی را آشکار ساخت؛ چونکه نشان داد که شکاف ادعایی میان مردم و نظام، بیشتر از آن که واقعیتی اجتماعی باشد، محصول مهندسی ادراک است. در منطق جنگ شناختی، زمانی که روایت کاذب با حقیقت میدانی در تضاد آشکار قرار گیرد، اعتبار خویش را از دست می دهد. راهپیمایی۲۲ بهمن دقیقا چنین کارکردی داشت: تضارب میان روایتگری حقیقی و روایت سازی کاذب، که بالاخره، این روایت حقیقی از قدرت ایران بود که به ثمر نشست و در سطح افکار عمومی داخلی و خارجی بازتاب یافت.
۳- بازتولید و تثبیت قدرت نرم ایران در فراتر از مرزهاقدرت نرم، بر خلاف قدرت سخت، از شناخت، علاقه و باور نشأت می گیرد. یکی از مؤلفه های اصلی قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران، اتکای آن به مشارکت مردمی در بزنگاه های تاریخی است. راهپیمایی 22بهمن سال جاری، نه فقط در سطح داخلی، بلکه در سطح منطقه ای و بین المللی هم حامل پیام های معناداری بود. این حضور حماسی، تصویری از «ثبات اجتماعی مبتنی بر مشارکت» را مخابره کرد؛ تصویری که در تضاد با الگوی بی ثباتی و بحران مشروعیت در خیلی از نظام های سیاسی وابسته قرار دارد.
برای مخاطبان فراملی، بخصوص جوامع و جریان هایی که ایران را به عنوان یک الگوی مقاومت و استقلال دنبال می کنند، این راهپیمایی نشانه ای از ریشه دار بودن قدرت نرم ایران در متن مردم بود. بدین ترتیب، 22بهمن سال جاری را می توان یکی از سازوکارهای بازتولید سرمایه معنوی ایران در حوزه بین الملل دانست. در نهایت این که راهپیمایی 22بهمن در چهل وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی به رویدادی چندلایه با کارکردهایاجتماعی، شناختی و راهبردی تبدیل شد. این راهپیمایی، نخست، عرصه ای برای روایتگری حقیقی از قدرت ایران بود؛ دوم، شکست پروژه های جنگ شناختی دشمن را به شکل عینی آشکار ساخت؛ و سوم، به تثبیت و بازتولید قدرت نرم ایران در آن سوی مرزها یاری رساند. از این منظر، 22بهمن سال جاری را باید نه صرفا یک رخداد، بلکه یک «الگوی اجتماعی–سیاسی ماندگار» در معادلات قدرت در دنیای کنونی دانست.
بطور خلاصه، در این یادداشت می خوانیم: در ارتباط با راهپیمایی 22بهمن سه نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد: ۱- راهپیمایی 22بهمن به مثابه کنش روایت ساز اجتماعی: در ادبیات مطالعات قدرت، به خصوص در حوزه قدرت نرم و جنگ شناختی، روایت نقش محوری در تشکیل به ادراکات جمعی ایفا می کند. اهمیت این روایتگری در آنست که بر خلاف داستانهای برساخته و رسانه محور دشمنان، مبتنی بر حقیقت مشاهده پذیر است. این حضور حماسی، تصویری از ثبات اجتماعی مبتنی بر مشارکت را مخابره کرد؛ تصویری که در تضاد با الگوی بی ثباتی و بحران مشروعیت در بسیاری از نظام های سیاسی وابسته قرار دارد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب