دو یادگار ماندگار آقای فانی
به گزارش جاویدانی، غالب وزرا بعد از وزارت، از طریق دور با نظام آموزشی ارتباط برقرار می کنند و نزدیک نمی شوند. کمتر وزیری پیدا می نماییم که بعد از پایان وزارت، بدون وقفه و با جدیت و دغدغه، پیگیر موضوعات خرد و کلان آموزش و پرورش نه از پشت میز که در مسافرت و پیگیری های میدانی باشد.
فردا دوشنبه ۱۸ آبان، روز خداحافظی با آقای دکتر علی اصغر فانی یکی از وزرای آموزش و پرورش است. هیچ مدیری از نقد مبرا نیست، اما اگر منصفانه دوران وزارت آقای دکتر فانی را تحلیل نماییم، دو یادگارِ ماندگار دوره وزارت ایشان فراموش نمی شوند؛ مقاومت و کوتاه نیامدن در مقابل دخالت های بی ربط در انتصابات و دور کردن رفتارهای امنیتی در حوزه آموزش و پرورش.
اما آقای فانی را باید از پشت لنز ده سالِ بعد از وزارتش هم دید که وزیر نبود اما چَشم از تعلیم و تربیت برنمی داشت. بعد از وزارتش، حتی سکته قلبی و کهولت سن، مانع کار او برای امدادرسانی تحصیلی به دانش آموزان مناطق کم برخوردار، مشارکت در مدرسه سازی، تألیف کتاب و تجربه نگاری مدیریتی و حضور مؤثر در نشست های راهبردی در سطح کشور نشد، خصوصاً که در حوزه صدمه شناسیِ سیاستها و بازبینی در راهِ طی شده اهتمام داشت. کاری که در میان مدیران عالی به ندرت دیده می شود.
آقای فانی با اخلاق بود، نقد را می پذیرفت، بر دانش و مهارت مدیریت تسلط دانشگاهی و فنی داشت، صبور بود، ایران را عمیقاً دوست می داشت و دغدغه بهبود حالِ آموزش و پرورش خصوصاً مناطق کم برخوردار کشور، جزئی از هویت و زندگی اش بود.
روانش به مینو همی شاد باد
*تحلیل گر مسایل اموزش و پرورش
۲۳۳۲۳۳
به طور خلاصه هیچ مدیری از نقد مبرا نیست، اما اگر منصفانه دوران وزارت آقای دکتر فانی را تحلیل نماییم، دو یادگارِ ماندگار دوره وزارت ایشان فراموش نمی شوند؛ مقاومت و کوتاه نیامدن در مقابل دخالت های بی ربط در انتصابات و دور کردن رفتارهای امنیتی در حوزه آموزش و پرورش. کاری که در بین مدیران عالی به ندرت دیده می شود.
منبع: جاویدانی
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب