چرا برخی خانواده ها دیگر به مدرسه اعتماد ندارند؟
به گزارش جاویدانی، یک جامعه شناس اعتقاد دارد گسترش آموزش خانگی در ایران حاصل شکاف میان خانواده و نظام آموزشی، نگرانی های امنیتی و نارضایتی از کارکرد مدارس در پرورش مهارت های مورد نیاز زندگی امروز است.
به گزارش جاویدانی به نقل از خبر آنلاین؛ رشد تدریجی آموزش خانگی یا «هوم اسکول» در ایران را نمی توان فقط یک انتخاب آموزشی دانست. مهرداد ناظری، جامعه شناس، اعتقاد دارد گرایش برخی خانواده ها به این شیوه، بیشتر از هر چیز ریشه در تغییر رابطه خانواده با نظام آموزشی، نگرانی های اجتماعی و نگاه انتقادی به کارکرد مدرسه دارد. از نگاه او، افزایش استقبال از آموزش خانگی نشانه بروز شکاف هایی است که در سالهای اخیر میان خانواده ها و آموزش رسمی شکل گرفته است.
ناظری با اشاره به تجربه کشورهای دیگر می گوید آموزش خانگی در آمریکا بر پایه اصول لیبرالی و آزادی انتخاب خانواده ها شکل گرفته است. در خیلی از ایالت های این کشور، دولت حق والدین برای انتخاب شیوه آموزش فرزندان را به رسمیت شناخته، هرچند میزان نظارت بر این فرایند در ایالت های مختلف متفاوت می باشد. وی همینطور اعتقاد دارد تنوع فرهنگی و مذهبی جامعه آمریکا یکی از عاملهای مهم گسترش هوم اسکول بوده است؛ به شکلی که برخی خانواده های مذهبی به علت آن چه غلبه ارزش های سکولار در مدارس می دانند، ترجیح داده اند آموزش فرزندان خویش را در خانه دنبال کنند.
این جامعه شناس تاکید می کند که بخشی از همین الگو حال در ایران نیز قابل مشاهده می باشد، اما با دلیلهای و زمینه های بومی. به قول او، اولین عامل، شکاف میان نهاد خانواده و نظام آموزش و پرورش است. در بعضی خانواده ها، بخصوص در طبقات متوسط و متوسط رو به بالا، نگرش ها و ارزش هایی وجود دارد که با محتوای آموزشی مدارس هماهنگی ندارد. این اختلاف بیشتر از همه در موضوعات دینی، اعتقادی و تربیتی خویش را نشان داده است.
ناظری می گوید بخشی از والدین اعتقاد دارند آن چه در مدارس آموزش داده می شود با باورها و سبک زندگی آنها سازگار نیست و نمی خواهند فرزندانشان تحت تأثیر برخی آموزه های ایدئولوژیک قرار بگیرند. به همین دلیل، ترجیح می دهند آموزش را به محیط خانه منتقل کرده و با استفاده از معلمان خصوصی، آموزش های آنلاین و منابع آموزشی دیگر، نیازهای فرزندان خویش را تامین کنند. از نگاه این خانواده ها، مدرسه دیگر تنها مرجع آموزش نیست و فناوری و منابع متنوع آموزشی امکان یادگیری خارج از کلاس درس را نیز فراهم آورده است.
به عقیده این جامعه شناس، مسئله امنیت دومین عامل مؤثر در گرایش به آموزش خانگی است. او توضیح می دهد که در سالهای اخیر، نگرانی بخشی از خانواده ها نسبت به امنیت فرزندان افزایش پیدا کرده است؛ نگرانی ای که تنها به امنیت فیزیکی محدود نمی شود و ابعاد فرهنگی، اجتماعی، ارتباطی و فکری را نیز در بر می گیرد. این خانواده ها تصور می کنند با انتقال آموزش به خانه می توانند کنترل بیشتری بر محیط رشد، تربیت و ارتباطات فرزند خود داشته باشند و از لطمه های احتمالی دور بمانند.
ناظری با این وجود اعتقاد دارد مهم ترین دلیل گسترش هوم اسکول، نگاه انتقادی به عملکرد نظام آموزشی است. به قول او، خیلی از طرفداران آموزش خانگی اعتقاد دارند که مدرسه در شکل کنونی، مهارت های مورد نیاز زندگی امروز را به قدر لازم آموزش نمی دهد. از نظر آنها، نظام آموزشی بیش از حد بر برنامه های رسمی و محفوظات درسی تکیه دارد و کمتر به پرورش خلاقیت، تفکر انتقادی، کشف استعدادها و توانایی های فردی دانش آموزان توجه می کند.
او نتیجه می گیرد که افزایش گرایش به آموزش خانگی تنها یک تغییر در شیوه تحصیل نیست، بلکه نشانه تغییر انتظارات خانواده ها از نظام آموزشی است. خانواده هایی که به هوم اسکول روی می آورند، به دنبال الگویی هستند که در آن آموزش بیشتر از گذشته با نیازها، علایق و خاصیت های فردی کودک هماهنگ باشد؛ موضوعی که می تواند زنگ هشداری برای بازبینی در کارکرد آموزش رسمی باشد.
متن کامل گزارش را اینجا بخوانید.
منبع: javidani.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب